Gece Körlüğü İçin Gözlük Var mı?
Gece, Kayseri’nin soğuk sokaklarına bir başka şekilde iner. Her adımda, ışıklar şehri sarar, ama gözlerim için hep eksik kalır. Işıksız bir dünya, karanlık bir deniz gibi… Bu karanlık, bana doğru gelir ve her gece, biraz daha yakından sarar. Karanlıkta bir yolculuk yaparken, ne kadar da kaybolduğumu hissediyorum. Gece körlüğü işte böyle bir şey; bir yanda kaybolmuşluk, diğer yanda çaresizlik.
Geceye Adım Atarken
25 yaşımda olmama rağmen, gözlerim beni her geçen gün biraz daha terk ediyor. Gözlük takmayı çok severdim, bu kadar erken mi bu kadar zorlanacağımı hiç düşünmemiştim. Ama gece olunca, gözlük bile kurtarmıyordu. Sanki karanlık, sadece bana özelmiş gibi hissediyordum. Yolda yürürken, ışıklar bulut gibi kayboluyor, önümdeki her şey birer gölgeye dönüşüyordu. Herkes normal bir şekilde yürürken, ben adımlarımı dikkatli atıyordum. Bir çukura düşer miyim, ya da bir yere çarpar mıyım endişesiyle? Gece körlüğü denilen şey işte böyle başlıyordu.
Birkaç gece önce, gökyüzüne bakıp bu karanlık için bir çözüm olup olmadığını düşündüm. Belki de bir şeyler vardır, belki gözlükler bu durumu biraz olsun iyileştirebilir. Hepimizin hayatında bir dönüm noktası olur ya, işte o an o anıydı. Bu karanlığın içinde kaybolmamak için bir yol ararken, aklımda sadece bir şey vardı: Gece körlüğü için gözlük var mı?
Yalnızca Gece Değil, Her Anı Zorlayarak Yaşamak
Kayseri’nin akşamları karanlık olur ama ben hep bilirim, her şeyin bir çözümü vardır. Bir arkadaşımın tavsiyesiyle bir optisyene gittim. Duygularımın karışık olduğu bir andı; biraz heyecan, biraz hayal kırıklığı vardı içimde. Çünkü gözlerim beni terk etmek üzereydi ve ben buna dur diyemiyordum. Optisyen, gözlerimin tam olarak ne durumda olduğunu anlamak için göz testimi yaptı. Sonra, bana oldukça şaşkın bir şekilde bakarak söyledi: “Gece körlüğü için özel bir gözlük maalesef yok, ama bazı teknolojiler ışık miktarını arttırarak daha iyi görmenizi sağlayabilir.”
Bunu duyduğumda, kalbimde bir sıkışma hissettim. Ne demek yoktu? Neden yoktu? O kadar çok istemiştim ki… Ama anladım ki, bazı şeyler beklediğiniz gibi olmayabiliyor. Bir yanda hayal kırıklığı, diğer yanda bir umudu kaybetmeme çabası vardı. Belki de en zor anlar, en çok beklediğiniz anların hayal kırıklığına uğradığı anlardır. Bu durumda, beklediğim şeyin henüz orada olmadığını kabul etmek zor olsa da, başımın üzerinde yeni bir umut doğuyordu.
Bir Çözüm Arayışında: Teknoloji ve Umut
O geceyi hatırlıyorum, sokakta yürürken karanlıkla yüzleşmekten korkmuyordum artık. Ama daha bir çözüm bulmalıydım. Birkaç gün sonra, internette “gece körlüğü için gözlük” aramalarımı yaparken, birkaç yeni teknolojik ürün keşfettim. Bunlar, gözlüklerin değil, özel lenslerin ve gece görüş cihazlarının sistemleriydi. Ama hepsi pahalıydı. Ya da daha doğrusu, ulaşabileceğim fiyatlarda değillerdi. Sanki başka bir dünyada, başka bir hayat için varlarmış gibiydi.
Fakat bir şey fark ettim: Umut yok olmamıştı. Kendi yolumu bulabileceğimi hissediyordum. Yavaşça kabullendim ki, belki de bu karanlık her zaman benimle olacak, ama her geceyi o kadar zor yapmam gerekmiyordu. Ne de olsa, gece körlüğü için gözlük yoktu ama çözüm belki de sadece gözlükten daha farklı bir şeydi.
Gece Körlüğü İçin Gözlük Varmış Gibi Yaşamak
Bir süre sonra, gece körlüğüyle yaşamaya alıştım. Her akşam, Kayseri’nin dar sokaklarında, gözlerim geceyi yakalamaya çalışırken, bir parça da olsa iyileşmeye başladım. Belki de karanlıkla barışmak, gece körlüğüne çözüm bulmaktan daha önemliydi. Gözlükler, cihazlar, teknolojiler… Bunlar bir gün belki bir çözüme dönüşür. Ama şimdilik, bu karanlıkta var olmayı ve ona meydan okumayı öğrenmeliyim.
İçimde bir umut büyüdü. Gece körlüğü için gözlükler olmasa da, başka yollarla bu karanlıkla baş edebilirdim. Belki bir gün yeni bir teknoloji çıkar ve bu karanlık, gökyüzüne döner. Ama belki de karanlık sadece geceyi değil, içindeki insanı da değiştiriyor. Birkaç gece sonra, bir sabah, Kayseri’nin güneşini karanlıkla sarıldığım her geceden daha parlak görmeye başladım.
Sonuçta, Karanlıkla Barışmak
Gece körlüğü, bir sorundan fazlasıydı benim için. Bir anlamda, her gece kaybolma korkusuyla tanışmak demekti. Ama öğrendim ki, gözlükler ya da teknolojiler bazen işin çözümü olmuyor. Karanlık, bir tehdit değil, bir yoldaş olabilir. Geceyi, karanlıkla barışarak, onun içinde kaybolmadan yaşamayı öğrendim. Gece körlüğü için gözlük ararken, aslında içimdeki karanlıkla barışmayı buldum.
Beni bilenler, her zaman duygularımı saklamadığımı söyler. Çünkü kalbim bir yerlerde her zaman bir umudu taşır. Kayseri’nin o karanlık sokaklarında kaybolurken, belki de en büyük keşfim, geceyi kabul etmekti. Bir gün belki gece körlüğü için gözlükler olur, belki de başka bir teknoloji gelir. Ama o güne kadar, karanlıkta kaybolmak, yeniden bulmak için var olacağım.